ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

Home » Ιστορία

Category Archives: Ιστορία

Οι Ζαπατίστας στην Ελλάδα, αγώνας για τη σωτηρία των Μνημείων

Διαδικτυακή εκδήλωση

Με αφορμή την περιοδεία των Ζαπατίστας στην Ευρώπη & την Ελλάδα

Οι αγώνες των λαών για τα ιστορικά μνημεία, την καλλιτεχνική δημιουργία και τα κοινά του πολιτισμού

  • Η τέχνη και ο πολιτισμός σαν ανθρώπινη ανάγκη και κοινά αγαθά
  • Ο καπιταλισμός εμπορευματοποιεί και καταστρέφει τα μνημεία και την καλλιτεχνική δημιουργία
  • Οι αγώνες για την προστασία και ανάκτηση των μνημείων και του πολιτισμού από την ίδια την κοινωνία και η διαχείρισή τους σαν κοινά αγαθά
  • Ο κομβικός ρόλος των εργαζόμενων στους χώρους της τέχνης και του πολιτισμού για την προστασία και κοινωνική διαχείριση των μνημείων και του πολιτισμού

Σάββατο 27 Φλεβάρη στις 18.00 στο Link Join Zoom Meeting
https://us04web.zoom.us/j/73939860647?pwd=UmJIZ0R3Wi9QMlFuTjRMMmtydklYQT09

Θεματικός Συντονισμός για τα Ιστορικά Μνημεία και τον Πολιτισμό

(more…)

“Καταπατώντας τον αρχαιολογικό νόμο”

Αναδημοσίευση από το https://www.documentonews.gr/

Tης Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, επίτιμη γενικήδιευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, πρώην γενική γραμματέας ΥΠΠΟΑ 

Περί επίφασης νομιμότητας στις δράσεις του υπουργείου Πολιτισμού και την εγκατάλειψη της προστασίας μνημείων και περιουσιακών στοιχείων του ΥΠΠΟΑ.

Ανατρέχοντας στα έργα και στις ηµέρες του σηµερινού υπουργείου Πολιτισµού και Αθλητισµού φαίνεται ότι η πολιτική ηγεσία του επιδίδεται σε έναν αγώνα αποδυνάµωσης του αρχαιολογικού νόµου, ταπείνωσης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και ευτελισµού του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συµβουλίου και του Κεντρικού Συµβουλίου Νεωτέρων Μνηµείων προς χάριν της «ανάπτυξης», για να περιοριστώ στον τοµέα της πολιτιστικής κληρονοµιάς.

Θα παραθέσω ορισµένα παραδείγµατα παραβίασης και αποδυνάµωσης του αρχαιολογικού νόµου, κυρίως σε σχέση µε το άρθρο 7. Πριν από δύο χρόνια είχε ξεσηκωθεί µεγάλος θόρυβος (και δικαίως) για τα 10.000 ακίνητα του δηµοσίου που περιέρχονταν στο Υπερταµείο, σύµφωνα µε τις προηγηθείσες συµφωνίες και τους µνηµονιακούς νόµους. Από αυτά εξαιρούνταν οι αρχαιολογικοί χώροι, οι δασικές εκτάσεις, οι περιοχές Natura και τα εκτός συναλλαγής ακίνητα. Και ναι µεν το υπουργείο Οικονοµικών υποστήριζε ότι τα µνηµεία εξαιρούνται της µεταβίβασης, ότι δεν θα τα ακουµπούσε κανείς τότε, τι θα γινόταν όµως µια επόµενη ηµέρα, όταν καταστάσεις και πρόσωπα άλλαζαν; Αυτός ήταν ο µεγαλύτερος φόβος. Ας µην ξεχνάµε ότι στην εποχή των µνηµονίων, µε τον νόµο του ΤΑΙΠΕ∆ (ν. 3986/2011), ο οποίος δεν είχε εξαιρέσεις, 36 ακίνητα της Πλάκας, δικαιοδοσίας του ΥΠΠΟΑ, είχε ήδη αποφασιστεί να ξεπουληθούν. Ευτυχώς η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ανέκοψε τις περαιτέρω µεταβιβάσεις σε ιδιώτες. Φοβούµενοι λοιπόν τέτοιες µελλοντικές ρυθµίσεις, αµέσως ξεκίνησε ένας αγώνας µαζί µε τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ ώστε να συνταχθεί ο κατάλογος των µνηµείων που εξαιρούνταν. Αυτά βρέθηκε να είναι 2.330 και γι’ αυτά εκδόθηκε σχετική ανακλητική απόφαση του υπουργού Οικονοµικών (ΦΕΚ 57/Β/21-1-2019). ∆εν αρκούσε όµως µόνο αυτή η ρύθµιση.

Το άρθρο 7 του αρχαιολογικού νόµου 3028/2002 ανέφερε: «Τα αρχαία ακίνητα µνηµεία, κατά την έννοια των άρθρων 2 και 6, που χρονολογούνται έως και το 1453, καθώς και οι οργανωµένοι αρχαιολογικοί χώροι, κατά την έννοια του άρθρου 46, ανήκουν στο δηµόσιο κατά κυριότητα και νοµή και είναι πράγµατα εκτός συναλλαγής και ανεπίδεκτα χρησικτησίας». Πώς θα διασφαλίζονταν εσαεί τα αρχαία µνηµεία που χρονολογούνται από το 1453 έως το 1830, ώστε να είναι και αυτά εκτός οιασδήποτε συναλλαγής και χρησικτησίας; Πώς θα διασφαλίζονταν οι εγκαταστάσεις των δηµόσιων µουσείων και τα εν γένει ακίνητα του ΥΠΠΟΑ από µελλοντική πώληση, όπως έγινε το 2014 σε 28 ακίνητα του δηµοσίου, ανάµεσα στα οποία και το ιστορικό κτίριο του ΥΠΠΟΑ;

Ακριβώς για τους παραπάνω λόγους κατατέθηκε και ψηφίστηκε σχετική τροπολογία του άρθρου 7 στον νόµο 4611 του Μαΐου 2019 (άρθρο 123). Με τη ρύθµιση αυτή όλα τα ακίνητα µνηµεία του δηµοσίου προ του 1830 αλλά και τα νεώτερα µνηµεία, τα µουσεία και τα ακίνητα εν γένει του δηµοσίου που διαχειρίζεται το ΥΠΠΟΑ καθίστανται αµεταβίβαστα, ακατάσχετα και ανεπίδεκτα χρησικτησίας, ενώ η διοίκηση και η διαχείρισή τους ασκείται αποκλειστικά από το δηµόσιο. Μάλιστα, όπως εκτίθεται στην αιτιολογική έκθεση, ως ελληνικό δηµόσιο νοείται περιοριστικώς το υπουργείο Πολιτισµού και Αθλητισµού και τα λοιπά ΝΠ∆∆. Εποµένως, από τη διάταξη αποκλείονται ευθέως ΝΠΙ∆ και εταιρείες του δηµοσίου (όπως ΤΑΙΠΕ∆, Υπερταµείο).

Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται εσαεί η προστασία των µνηµείων και περιουσιακών στοιχείων του ΥΠΠΟΑ. Ταυτόχρονα, τον Φεβρουάριο 2020 το ΣτΕ, κατόπιν προσφυγών, ακύρωσε ως νοµικώς πληµµελείς τις πράξεις υπαγωγής των 10.119 ακινήτων στο Υπερταµείο, ερειδόµενο εν πολλοίς στην προηγηθείσα ανακλητική των µεταβιβάσεων απόφαση του υπουργείου Οικονοµικών. Ο κίνδυνος τυπικά εξέλιπε.

Τι συµβαίνει στην πραγµατικότητα σήµερα στα ακίνητα του δηµοσίου σε σχέση µε το υπουργείο Πολιτισµού; Συνεχώς παρατηρείται ουσιαστική και συστηµατική καταπάτηση του άρθρου 7, µε διάφορες κινήσεις, όπως:

Λόφος Φιλοπάππου: µε τον ν. 4674/2020 (άρθρα 100-104) συστήνεται ανώνυµη εταιρεία ΟΤΑ µε την επωνυµία Εθνικός Κήπος – Μητροπολιτικό Πράσινο ΑΕ, η οποία θα διαχειρίζεται επ’ αµοιβή και τον λόφο Φιλοπάππου, δηλαδή εντέλει ιδιώτες. Εντούτοις στον Εθνικό Κήπο υπάρχουν αρχαία µνηµεία και ο λόφος Φιλοπάππου, ως χαρακτηρισµένος οργανωµένος αρχαιολογικός χώρος από το έτος 2008, είναι εκτός οιασδήποτε συναλλαγής και η διαχείρισή του γίνεται αποκλειστικά από το ΥΠΠΟΑ.

Ακαδηµία Πλάτωνος: µε µνηµόνιο συνεργασίας µεταξύ του ΥΠΠΟΑ, του ∆ήµου Αθηναίων και της εταιρείας Ανάπλαση ΑΕ σχεδιάζεται η παράδοση της διαχείρισης του αρχαιολογικού χώρου και των αρχαίων µνηµείων της Ακαδηµίας Πλάτωνος στους δύο εκ των συµβαλλοµένων, µε το υπουργείο Πολιτισµού απλώς να συναινεί και να υποστηρίζει τις δράσεις των ανωτέρω δύο, παρότι έχει τον αποκλειστικό θεσµικό ρόλο. Το µνηµόνιο αυτό προσκρούει στην υφιστάµενη νοµοθεσία και διεµβολίζει την καθ’ ύλην αρµοδιότητα του ΥΠΠΟΑ.

Κυνόσουρα Σαλαµίνας: η περιβόητη έγκριση της µελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας –µε τη σιωπηρή συνενοχή του υπουργείου Πολιτισµού που δεν εισήγαγε το θέµα στο ΚΑΣ– έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και προσφυγές στο ΣτΕ. Η υπόθεση αφορά διαλυτήριο πλοίων της εταιρείας Ναυπηγεία Κυνόσουρας ΑΕ σε έκταση του δηµοσίου η οποία περιλαµβάνεται στην αδόµητη ζώνη Α΄ του κηρυγµένου αρχαιολογικού χώρου στην περιοχή της ναυµαχίας της Σαλαµίνας, µε πλήθος αρχαίων µνηµείων.

Καταδυτικός τουρισµός: µε τον ν. 4688/2020 του υπουργείου Τουρισµού «Ειδικές µορφές τουρισµού, διατάξεις για την τουριστική ανάπτυξη και άλλες διατάξεις» ανοίγει ο ασκός του Αιόλου για τη δυνατότητα παραχώρησης της διαχείρισης ενάλιων µνηµείων και επισκέψιµων αρχαιολογικών χώρων, δηλαδή δηµόσιων µνηµείων και χώρων που είναι εκτός συναλλαγής, σε ιδιώτες.

Ο∆ΑΠ: στο πρόσφατο νοµοσχέδιο του ΥΠΠΟΑ 4761/2020 για την αναδιοργάνωση του Ταµείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και µετονοµασία του σε Οργανισµό ∆ιαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων δόθηκε η δυνατότητα ίδρυσης νοµικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου µε αποκλειστικό σκοπό τη διαχείριση της περιουσίας του ΥΠΠΟΑ, δηλαδή της περιουσίας της οποίας έχει την κυριότητα ή διαχειρίζεται το ΥΠΠΟΑ. Η διάταξη παραβιάζει ευθέως τον συνταγµατικής περιωπής αρχαιολογικό νόµο.

Με αφορµή το προαναφερθέν νοµοσχέδιο ερχόµαστε στο πιο πρόσφατο παράδειγµα αποδυνάµωσης του ισχύοντος αρχαιολογικού νόµου και σε µια τροφοδότηση νεοαποικιακής πολιτικής: την ψήφιση στη Βουλή της τροποποίησης του άρθρου 45 του αρχαιολογικού νόµου, σύµφωνα µε το οποίο ο µακροχρόνιος δανεισµός των ελληνικών αρχαιοτήτων θα µπορεί να φτάνει τα 50 έτη(!). Γενικώς µε το νοµοσχέδιο αυτό υποβαθµίζεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία, δεν υπάρχει πια το ταµείο του ΥΠΠΟΑ αλλά συστήνεται µια νέα, παράπλευρη υπηρεσία που αποµυζά χρήµατα και έργα υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και εις βάρος της προστασίας και φροντίδας των µνηµείων και µουσείων.

Τα παραπάνω παραδείγµατα αποτελούν πράξεις οι οποίες παραβαίνουν ή αποδυναµώνουν τον ισχύοντα αρχαιολογικό νόµο προκειµένου να υποστηριχτούν τα ιδιωτικά συµφέροντα. Παράλληλα, µε βιαστικές και πιεστικές κινήσεις το υπουργείο Πολιτισµού κατορθώνει τελικά, δυστυχώς για τα µνηµεία, να υποπίπτει συνεχώς σε λάθη που εκθέτουν όχι µόνο τις υπηρεσίες, εξουθενώνοντάς τις εξαιτίας της αφόρητης πίεσης, αλλά τελικά και τους ίδιους τους ιδιώτες µε τους οποίους συνεργάζεται, είτε ιδρύµατα είτε εταιρείες. Κραυγαλέο παράδειγµα η περίπτωση των αρχαιοτήτων στον σταθµό Βενιζέλου του µετρό Θεσσαλονίκης, για τις οποίες το ∆ιεθνές Συµβούλιο Μνηµείων και Τοποθεσιών ICOMOS έχει εκπέµψει ηχηρό µήνυµα εκδίδοντας σήµα κινδύνου και καλώντας την ελληνική κυβέρνηση να µην προχωρήσει στην απόσπασή τους.

Αναφέρεται συχνά ότι ο λόγος απέναντι στα κακώς κείµενα της κυβέρνησης δεν πρέπει να είναι απλώς καταγγελτικός αλλά να προβάλλονται και προτάσεις. Στις συγκεκριµένες περιπτώσεις που εθίγησαν παραπάνω οι προτάσεις είναι να επανέλθουν τα πράγµατα στην πρότερη κατάσταση σεβασµού του αρχαιολογικού νόµου. Ο αρχαιολογικός νόµος είναι νόµος ισχυρός καθώς εκπορεύεται από το σύνταγµα της χώρας, η οποία εν πολλοίς στηρίζεται ηθικά και οικονοµικά στην ιστορία και στον πολιτισµό της. Όσες δικαιολογίες κι αν προβάλλει η κυβέρνηση σε σχέση µε την «ανάπτυξη», είναι αδιανόητο και επικίνδυνο να παραβιάζονται και να ευτελίζονται τα άρθρα του συγκεκριµένου νόµου, διότι τότε ευτελίζεται η ίδια η χώρα στα µάτια όλων, Ελλήνων και ξένων. Το ψήφισµα του ICOMOS για το µνηµειακό σύνολο της Θεσσαλονίκης ας είναι µάθηµα προς όλους

Μνήμες ετών…75!

Λάβαμε και με μεγάλη χαρά δημοσιεύουμε βιοματικό κείμενο γείτονα μας. Ο παπούς είναι 95 ετών αλλά έχει το σπάνιο χάρισμα να θυμάται. Κι αυτές οι μνήμες είναιο πολύτιμες. Μιλά για τη γειτονιά μας, τις γειτονιές μας, αυτά που εδώ έχουν συμβεί, έχουν σημαδέψει την ιστορία και τις ζωές μας.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ (ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ)

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944. ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
Όλη τη νύχτα η συνοικία μας βομβαρδίζεται με βλήματα όλμων από τους Άγγλους. Περνάνε πάνω από τα σπίτια μας και εκρήγνυνται λίγα μέτρα μακριά. Φωνές – κλάματα – κατάρες.
Άραγε πόσοι σκοτώθηκαν…Ξημέρωσε και είμαστε ακόμη ζωντανοί . Από το πρωί αρχίζουν οι καμπάνες του Αι Γιώργη να κτυπούν πένθιμα και σταματούν το απόγευμα. Τα καροτσάκια μεταφέρουν ασταμάτητα και παραδίδουν στις οικογένειες τα σκοτωμένα παιδιά τους από τις μάχες στην Ομόνοια και τους γύρω δρόμους.

Τα νεκροταφεία γεμίσανε και οι νεκροί θάβονται στο προαύλιο της εκκλησίας. Στη συνέχεια όλες οι πλατείες, τα πάρκα, τα γήπεδα γεμίσανε τάφους. Αλλά οι νεκροί δεν ήσαν μόνο από τις μάχες αλλά και από τις αδέσποτες . Οι Άγγλοι είχαν τοποθετήσει βαριά πολυβόλα από όλες τις πλευρές της Ακρόπολης και του Λυκαβηττού εξαπολύοντας χιλιάδες σφαίρες. Έτσι κάθε μέρα οι δρόμοι γεμίζανε με σκοτωμένους.

(more…)

Η στάση (“Μαυρομμάτη”) έχει την δική της ιστορία

της Γεωργίας Π. Ξάνθη

Μερικά πράγματα  τελικά δεν μπορείς να τα αποφύγεις. Όπως ,για  παράδειγμα ,το να περιμένεις το λεωφορείο  και να ανοίγεται ο νους σου στο  ταξίδεμα   μιας άλλης εποχής. Τι απομένει σήμερα από αυτό το παρελθόν; Μια στάση λεωφορείου. Μια πέτρινη πινακίδα στον τοίχο του Βερόπουλου. Από τον σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων στον Κηφισό, ανηφορίζοντας την οδό Δράκοντος ,το λεωφορείο της γραμμής, 051- Ακαδημία Πλάτωνος πραγματοποιεί την στάση « Μαυρομμάτη». Η στάση του  Μαυρομμάτη  λοιπόν, καταγράφεται στους χάρτες της πόλης, διαβάζεται και εκφωνείται και θα εκφωνείται από κατοίκους, επισκέπτες  της περιοχής ,καθημερινά  και για πάντα.

(more…)

Οι αρχαιολόγοι αντιδρούν στην εκχώρηση Φιλοπάππου και Εθνικού Κήπου

εθνικοςΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΠΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Με την τροπολογία υπ’ αρ. 214/37/4-3-2020 στο νομοσχέδιο “Στρατηγική αναπτυξιακή προοπτική των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ρύθμιση ζητημάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις”, ιδρύεται η «Εθνικός Κήπος – Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.», στην οποία παραδίδεται η «διαχείριση» του Εθνικού Κήπου και του Λόφου του Φιλοπάππου. Πρόκειται για την απαρχή της εφαρμογής μιας νέας πολιτικής που μετατρέπει μία Α.Ε. σε διαχειριστή, αλλά στην πραγματικότητα σε δικαιούχο αρχαιολογικών χώρων και ιστορικών τόπων. Το μοντέλο αυτό αποτελεί την έναρξη μιας νέου τύπου προσέγγισης του ιστορικού τοπίου της Αθήνας. Ως εργαζόμενοι στην Εφορεία Αρχαιοτήτων της πόλης της Αθήνας δεν είναι δυνατόν να παρακολουθούμε σιωπηλοί την εκχώρηση των δημοσίων αγαθών και των μνημείων σε ανώνυμες εταιρείες που θα διαχειρίζονται τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία με μόνο κανόνα «τον κανόνα της ιδιωτικής οικονομίας».
Οι δύο χώροι που παραχωρούνται είναι κηρυγμένοι και προστατεύονται από τον αρχαιολογικό νόμο (Ν. 3028/2002).
Ο λόφος του Φιλοπάππου εντάσσεται στον κηρυγμένο ως οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο των Λόφων Μουσών (Φιλοπάππου), Πνύκας, Νυμφών (ΦΕΚ 154/ΑΑΠ/22-4-2008). Πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο, μη ανεσκαμμένο στο σύνολό του, έκτασης 650 στρεμμάτων. Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τρεις πολύ σημαντικούς αρχαίους χώρους: την Πνύκα, το μνημείο του Φιλοπάππου και τις «Φυλακές Σωκράτους», τον βυζαντινό ναό του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη, καθώς και τα κηρυγμένα, ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία, λιθόστρωτα και το Αναπαυτήριο Πικιώνη. Η περιοχή περιλαμβάνεται στη «ζώνη ανασχέσεως» (buffer zone) της Ακρόπολης, μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και στον Κατάλογο των Μνημείων της Αθήνας που τους έχει απονεμηθεί το Σήμα Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2014 (European Heritage Label). (more…)

Το Επιμελητήριο εικαστικών τεχνών ενάντια στη μετατροπή της Τεχνόπολης σε fun park

texnopoli_01«ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ»: the New fun Park! Ή πώς αλλοιώνεται η Ιστορική μνήμη και ευτελίζεται το μοναδικό επισκέψιμο βιομηχανικό μνημείο της Αθήνας! 

Είναι πράγματι εντυπωσιακή η μεθόδευση για το πώς οι καθορισμένες χρήσεις γης αλλάζουν για να εξυπηρετήσουν την πολιτική της εμπορευματοποίησης και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Πώς δηλαδή, μπροστά στα κέρδη, ο Δήμος δεν διστάζει να βάλει θεούς και δαίμονες να αλλάξει τον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου, ούτως ώστε να μετατρέψει το μοναδικό δημόσιο βιομηχανικό μνημείο της Αθήνας σε εμπορικό κέντρο, λούνα παρκ, καζίνο κλπ., καταπατώντας κάθε έννοια πολιτισμού, κοινωνικού ρόλου κλπ. (more…)

Ιστορικό της γραμμής 025 και η ταλαιπωρία των κατοίκων

προφητηςΔανιήλ025: IΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ-ΠΡΟΦ.ΔΑΝΙΗΛ
026: IΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ-ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ
027: IΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ-ΟΡΦΕΩΣ

Στο κλείσιμο αυτής της καλής έρευνας γράφεται: «Έκτοτε (σ σ 1990) έχουν μείνει απαράλλαχτες, συνεχίζοντας έτσι τη μακρά ιστορία τους στο σήμερα…» Εμείς συμπληρώνουμε: «για να έρθουν οι αναπτυξιολάγνοι να ξεχαρβαλώσουν ειδικά τη γραμμή 025, με στόχο να μας απαλλάξουν από ένα άχρηστο βαρίδι για τη ΣΤΑ.ΣΥ που εκσυγχρονίζεται».

Διαβάστε. Σύντομα κάτοικοι της γειτονιάς Ακαδημία Πλάτωνος θα κυκλοφορήσουν αίτημα για υπογραφές προς τη ΣΤΑ.ΣΥ  Οι τρεις αυτές μικρές γραμμές έχουν τεράστια ιστορία στο σύστημα αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας, αφού ξεκίνησαν τη ζωή τους ως μια από τις αρχικές γραμμές του αθηναϊκού ιπποτροχιοδρόμου, που «εξηλεκτρίστηκε» και επεκτάθηκε την περίοδο 1906-1910 για να γίνει το «θρυλικο» τραμ 10: Ιπποκράτους-Βοτανικός, η πρώτη «διακεντρική» γραμμή της Αθήνας και ακρογωνιαίος λίθος των μετακινήσεων για πάνω από 100 χρόνια.

(more…)

Σκουπιδότοπος ο αρχαιολογικός χώρος στην Ακαδημία Πλάτωνα

parko-skoupidiaΓράφει η αρχαιολόγος Βούλα Μπαρδάνη στη σελίδα της και το αναδημοσιεύουμε. Στα όρια του αρχαιολογικού χώρου! Και μέσα στο Πάρκο με τόσες βροχές και χωρίς σύστημα όμβριων υδάτων στην περιοχή, αποκτούμε και …λίμνη!

Στολίσαμε κι εμείς στην Ακαδημία Πλάτωνος, κύριε Δήμαρχε!

(more…)

Αυτή την Κυριακή στο Στέκι η ταινία του Θανάση Σκρουμπέλου

ΣΚΡΟΥΜΠΕΛΟΣ ΤΑΙΝΙΑ φοτο-μικρηΗ «Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη», η ταινία του Θανάση Σκρουμπέλου συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2018, πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια συλλογικοτήτων του Κολωνού, βοήθησαν αφιλοκερδώς πολλοί γείτονες και φίλοι της περιοχής. Μια ταινία εξαιρετικά χαμηλού προϋπολογισμού και υψηλής ποιότητας.

Η ταινία, όπως την περιγράφει ο Θανάσης Σκρουμπέλος, «παρακολουθεί τον Αντώνη, απόστρατο αξιωματικό, που ξεμένει ένα βράδυ στη Μακρόνησο και συναντά τη Σάρα και τον Περικλή: ο χορός του θανάτου αρχίζει. Παλιοί λογαριασμοί θα κλείσουν με τραγικό τρόπο και για τους τρεις. Ο Αγιος Αντώνης ήταν η εκκλησία του Α’ Τάγματος στη Μακρόνησο, είχε χτιστεί από τους ίδιους τους κρατούμενους στρατιώτες και πολίτες και, όπως και στα άλλα τάγματα, αφιερώνονταν στον άγιο που το όνομά του το είχε ο κάθε διοικητής του τάγματος (στο Α’ Τάγμα, διοικητής ήταν ο λοχαγός, τότε, Αντώνης Βασιλόπουλος).

(more…)

Κολωνός 1940-1949: Η “Μόσχα” της Αθήνας

Η Γεωργία Ξάνθη δεν είναι πια κοντά μας. Έχουμε τα κείμενά της να τη θυμόμαστε και μαζί της, όλες τις μνήμες της γειτονιάς.Ένα από αυτά, συνοψίζοντας την τραγωδία του Πολέμου

 

Ένα ταξίδι στο παρελθόν , εβδομήντα χρόνια πίσω , σε ένα ταξίδι με μνήμες , εικόνες , και πρόσωπα χωρίς να ξύνει πληγές. Ας σφραγίσουμε μέσα μας μια εποχή , που ούτε να λησμονηθεί πρέπει ,ούτε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να επανεμφανισθεί επιτρέπεται.
Παραμονές της ιταλικής επιδρομής τραγούδι της μόδας ήταν η Ριρίκα . Ενθουσιασμός από τις νίκες του Ελληνικού στρατού στην Αλβανία ,αλλά και τα σατυρικά τραγούδια για τον Ιταλό δικτάτορα , σατυρικό θέμα σε μουσικές επιθεωρήσεις, γελοιογραφίες και τραγούδια . (more…)