Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών – Τμήμα Αττικής

Ζούμε σε μία εποχή όπου στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων, της ανάκτησης της «επενδυτικής βαθμίδας», της άνευ όρων «ανάπτυξης» με την έννοια της οικονομικής μεγέθυνσης, στενεύουν διαρκώς τα περιθώρια υπεράσπισης του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος αλλά και μιας μακραίωνης ιστορίας πολιτισμού που έχει αποτυπωθεί σε όλη την επικράτεια. Αυτή θα πρέπει ή να ενταχθεί στην οπτική της τουριστικής ανάπτυξης ή να πεθάνει όπως κάθε τι που γερνά και περνά η περίοδος της αποδοτικότητας του. Με λίγα λόγια ότι δεν «παράγει χρήμα» δεν είναι άξιο συζήτησης άρα είναι άχρηστο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο γινόμαστε μάρτυρες επεισοδίων του ιδίου «έργου», όσο και αν τα πράγματα μοιάζουν ασύνδετα:

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Ψήφισμα ΣΑΔΑΣ Αττικής: Για την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, της πολιτιστικής κληρονομιάς και του δημόσιου συμφέροντος”

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων Θησείου Κουκακίου

Σύμφωνα με σύμβαση που υπογράφτηκε ανάμεσα στον δήμο Αθηναίων και την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) εκχωρείται με μίσθωμα για τα επόμενα 20 χρόνια στον δήμο Αθηναίων το Αναπαυτήριο του Πικιώνη δίπλα στον Λουμπαρδιάρη, με σκοπό να λειτουργήσει ως χώρος αναψυχής εντός του λόφου Φιλοπάππου. Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο δήμαρχος Αθήνας από τις 3 Μαΐου ο δήμος αναλαμβάνει την αποκατάσταση, συντήρηση και προστασία του Αναπαυτηρίου προκειμένου να επινοικιαστεί σε ιδιώτη και να λειτουργήσει ως μαγαζί εστίασης. Ενώ μας γνωστοποιεί ότι η σύμβαση αναφέρεται σε εκχώρηση επιφάνειας 1.063τ.μ..

Τα προβλήματα όμως είναι δύο, ένα ότι στην πραγματικότητα ο δήμος επιδιώκει να ανοίξει ένα μαγαζί εστίασης για τους τουρίστες μέσα στον Λόφο και δεύτερον ότι το Αναπαυτήριο του Πικιώνη είναι 164,5τμ και όχι 1063τμ.

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Η δημοτική αρχή Μπακογιάννη “θυσιάζει” το Αναπαυτήριο του Πικιώνη στον Φιλοπάππου στον βωμό της τουριστικής βιομηχανίας”

Ανακοίνωση από την δημοτική παράταξη Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα για το δημοτικό συμβούλιο της 8ης Μαίου 2023

Στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας της 8/5, ο δήμαρχος αποπειράθηκε να αντιμετωπίσει την κριτική από την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή της Αθήνας, που μετέφερε την αγωνία και την οργή των κατοίκων της Ακαδημίας Πλάτωνα για την προσπάθεια έναρξης των εργασιών στο αρχαιολογικό πάρκο. Και το έκανε αυτό αποκλειστικά με υποκρισία, κορώνες, ψέματα, λοιδορία και απαξίωση της δράσης τους.

Το ένα ψέμα διαδέχονταν το άλλο, όπως ο δήμαρχος διαδέχονταν τον αντιδήμαρχο Τεντόμα. Αποκορύφωμα ήταν η δήλωση του τελευταίου ότι ως «κάτοικος της περιοχής από παιδί είχε μεγαλώσει με το όνειρο να γίνει το Μουσείο».

Ο δήμαρχος ισχυρίστηκε ότι «συγκρούεται η αλήθεια (αυτός) με το ψέμα (εμάς)», και ότι «πριν μήνες άκουγε ότι θα κοπούν 520 δέντρα, σήμερα ακούει για 314 και σε λίγο θα γίνουν 0 που είναι η πραγματικότητα», και ότι «έχουν εξηγήσει τι θα γίνει με κάθε δένδρο και ότι στο τέλος το ισοζύγιο θα είναι θετικό, και όποιος/α λέει ότι τα δέντρα καταστρέφονται ψεύδεται».

Γεννιέται λοιπόν η απορία γιατί αναφέρεται σε ισοζύγιο πρασίνου στο πάρκο, αφού δηλώνει ότι δεν θα κοπεί κανένα δέντρο; Οφείλει επίσης να απαντήσει:

• Ποιος υπέγραψε τη συμφωνία μεταξύ ΥΠΠΟ, Δήμου, Ανάπλασης ΑΕ και Περιφέρειας για την ανάγκη κοπής/εκρίζωσης συνολικά 580 δένδρων σε όλα τα σημεία παρεμβάσεων της ανάπλασης;
• Ποιος αποφάσισε σε δύο συνεδριάσεις της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου (στην οποία προεδρεύει), για την κοπή/εκρίζωση 580 δένδρων και αποτίμησε το κόστος για κάθε δέντρο ξεχωριστά;
• Γιατί η συνεργάτης του, Λ. Μενδώνη ανακοίνωσε ότι θα κοπούν 400 δένδρα, απαντώντας σε επερώτηση στη Βουλή;

Ας δούμε όμως συγκεκριμένα τι έχει ειπωθεί τα δύο τελευταία χρόνια:

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Αλήθειες και ψέματα για το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα”

Η ενημέρωση προέρχεται από ανακοίνωση του δήμου Αθηναίων

Ο Δήμος Αθηναίων υποδέχεται μικρούς και μεγάλους στο Ψηφιακό Μουσείο Ακαδημίας Πλάτωνος, στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη», στο Κέντρο Τεχνών και στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» Δήμου Αθηναίων την Πέμπτη 18 Μαΐου για να γιορτάσουν τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2023 με κεντρικό θέμα «Μουσεία, αειφορία και ποιότητα ζωής», μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις με ελεύθερη συμμετοχή, που υλοποιεί ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

Φέτος, η Διεθνής Ημέρα Μουσείων που έχει ως θέμα «Μουσεία, αειφορία και ποιότητα ζωής», θα επικεντρωθεί στα παρακάτω υποθέματα που περιλαμβάνονται στους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών: Στόχος 3- «Παγκόσμια υγεία και ποιότητα ζωής», Στόχος 13- «Δράση για την κλιματική αλλαγή» και Στόχος 15- «Ζωή στη Γη: προστασία της βιοποικιλότητας».

Αναλυτικά το πρόγραμμα των δράσεων:

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Ημέρα Μουσείων και στην …Ακαδημία Πλάτωνα”

Ενημέρωση από το δήμο Αθήνας:

Και φέτος το καλοκαίρι οι Παιδικές Εξοχές του Δήμου Αθηναίων στον ‘Αγιο Ανδρέα Αττικής θα ανοίξουν τις πόρτες τους για να υποδεχθούν κορίτσια και αγόρια, δημότες της Αθήνας.

Η πρώτη φάση της διαδικασίας κατάθεσης αιτήσεων για συμμετοχή, ολοκληρώνεται την Παρασκευή 19 Μαΐου και αφορά σε παιδιά ηλικίας 6-15 ετών.

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Προθεσμία για τις αιτήσεις συμμετοχής στις παιδικές κατασκηνώσεις από το δήμο Αθηναίων”

Μενδώνη-Μπακογιάννης παρουσιάζουν μακέτες καταστροφής του Άλσους Ακαδημίας Πλάτωνος εν μέσω της τραγωδίας-έγκλημα στα Τέμπη. Οικοπεδοποιούν έναν αρχαιολογικό χώρο για να παραδώσουν αδόμητη γη σε συμφέροντα real estate. Κανένα ενδιαφέρον για το περιβάλλον, τις ανάσες ζωής. Ετοιμάζονται να κόψουν δεκάδες δέντρα, να αλλοιώσουν το Άλσος, να το χτίσουν, όταν σε άλλες χώρες μετατρέπουν τους δρόμους σε ποδηλατόδρομους και αυξάνουν το αστικό πράσινο. Οι αστικοί υπαίθριοι χώροι στις πόλεις μας με τη σφραγίδα Μενδώνη-Μπακογιάννη πεθαίνουν κι αυτοί.Διαβάζουμε και αναδημοσιεύουμε το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο.

Η περιπέτεια με την πανδημία εμφάνισε την εγγενή παθογένεια και δυσκολία των ελληνικών πόλεων στο να υποστηρίξουν  την υπαίθρια αναψυχή με οργανωμένα μέσα.

Λέξεις/Εικόνες: Λένα Αθανασιάδου

Οι ελληνικές πόλεις αποτελούν το κύριο ανθρωπογενές ενδιαίτημα της χώρας και από τα μισά του 20 αι. και έπειτα δέχονται ανθρώπους αδιαλείπτως, συγκεντρώνοντας άνω του 50% του συνολικού πληθυσμού της. Η προτίμηση των Ελλήνων στο να ζουν στην πόλη και να επιλέγουν επαγγέλματα συνδεδεμένα με την κοινωνικο-οικονομική εξέλιξη και ευημερία της είναι γεγονός. Αυτή η προτίμηση αντικατοπτρίζει επίσης την προσπάθεια απομάκρυνσης του αγροτικού τους παρελθόντος, της επαφής τους με το τοπίο της υπαίθρου και σε προέκταση με τη φύση.

Οι ελληνικές πόλεις δεν διαθέτουν ικανοποιητικό ποσοστό υπαίθριων χώρων, ιδιαιτέρως πράσινων χώρων και φυτικών ειδών. Επιπλέον, οι δημοτικές υπηρεσίες διαχείρισης και συντήρησης του ελάχιστου πρασίνου είναι υποστελεχωμένες με μη εξειδικευμένο προσωπικό, το οποίο δεν προέρχεται από εξειδικευμένες σπουδές τεχνολογικής ή/και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ο τίτλος του ‘κηπουρού’ στην Ελλάδα ποτέ δεν συνδέθηκε με κοινωνική αναγνώριση, σε αντιδιαστολή με χώρες του εξωτερικού που το συγκεκριμένο επάγγελμα εκτιμάται ιδιαιτέρως από το κοινό. Δεν υπάρχει επομένως κηποτεχνική παιδεία στην Ελλάδα ικανή να υποστηρίξει την πολυπλοκότητα της δημιουργίας χώρων πρασίνου, αλλά κυρίως  τη διαχείριση και συντήρηση των χώρων αυτών.  Η επιτακτική ανάγκη της αύξησης πρασίνου στις πόλεις, της δημιουργίας ποιοτικών υπαίθριων χώρων και της ικανοποιητικής και ορθολογικής συντήρησής τους, είτε των σκληρών  (δάπεδα, καθιστικά, φωτισμός κ.ά) είτε των φυσικών (φυτά, νερό, έδαφος) στοιχείων που διαθέτουν, δυστυχώς ως επί το πλείστων, έρχεται από μια μειοψηφία πολιτών, ως κίνηση bottom up.  

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Αστικοί υπαίθριοι πράσινοι χώροι και η ελληνική πραγματικότητα”